NL-BPC-157™

W zwierzęcych modelach uszkodzeń więzadeł oraz połączeń mięśniowo-ścięgnistych obserwowano poprawę organizacji gojącej się tkanki, parametrów mechanicznych i funkcji ruchowej.

1. Komórki odbudowujące ścięgna

   W badaniach laboratoryjnych na komórkach ścięgien szczurów obserwowano zwiększoną migrację fibroblastów - komórek wytwarzających składniki tkanki łącznej. Wykazano również większą przeżywalność tych komórek w warunkach stresu oksydacyjnego.

2. Ukrwienie tkanek

   W badaniach komórkowych i zwierzęcych BPC-157 wpływał na szlaki związane z powstawaniem naczyń krwionośnych. W modelu niedokrwienia mięśni u szczurów obserwowano poprawę przepływu krwi.

3. Powrót do sprawności

   Sprawniejsze gojenie po urazie, odzyskiwanie wytrzymałości uszkodzonych struktur i poprawa funkcji ruchowej. Są to kierunki badań przedklinicznych, a nie potwierdzone korzyści stosowania NL-BPC-157 u ludzi.

Wyników badań nad BPC-157 nie można automatycznie przenosić na jego zmodyfikowany analog ani gotowy produkt doustny.

Żołądek: cztery kierunki badań przedklinicznych nad ochroną śluzówki i procesami jej odbudowy.

1. 1Ochrona błony śluzowej przed uszkodzeniem

   Znaczenie tego kierunku: możliwość ograniczenia początkowego uszkodzenia tkanki i zachowania większej powierzchni prawidłowo funkcjonującej śluzówki. Jest to obserwacja przedkliniczna, nie dowód ochrony żołądka podczas stosowania leków u ludzi.

   Jednym z kierunków badań jest sprawdzenie, czy BPC-157 może ograniczać rozległość uszkodzeń śluzówki po zadziałaniu czynnika uszkadzającego. W badaniach na szczurach analizowano między innymi uszkodzenia żołądka wywołane indometacyną - lekiem z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych - oraz doświadczalne modele owrzodzeń. W części badanych warunków po podaniu BPC-157 obserwowano mniejszą powierzchnię zmian niż w grupach kontrolnych.

2. 2Odbudowa nabłonka i gojenie istniejących uszkodzeń

   Znaczenie tego kierunku: ocena, czy peptyd może wpływać na rzeczywistą odbudowę uszkodzonej śluzówki. W takich badaniach mierzy się zmiany w tkance, co nie jest równoznaczne z potwierdzeniem ustępowania bólu, pieczenia czy nudności u człowieka.

   Ochrona śluzówki obejmuje także jej zdolność do naprawy. Po powstaniu uszkodzenia komórki muszą odbudować powierzchnię nabłonka, a głębiej położone tkanki - wytworzyć podłoże umożliwiające gojenie. W szczurzym modelu przewlekłego owrzodzenia obserwowano po podaniu BPC-157 zmniejszenie obszaru wrzodu, odbudowę nabłonka gruczołowego oraz tworzenie ziarniny, czyli tkanki uczestniczącej w gojeniu.

3. 3Ukrwienie jako warunek regeneracji

   Znaczenie tego kierunku: sprawdzenie, czy poprawa warunków naczyniowych może sprzyjać przeżyciu komórek i odbudowie uszkodzonej tkanki. Dokładny mechanizm działania BPC-157 pozostaje przedmiotem badań.

   Naprawa śluzówki wymaga dostarczania tlenu i składników odżywczych. Dlatego badacze analizują również wpływ BPC-157 na mechanizmy naczyniowe i angiogenezę, czyli tworzenie nowych naczyń krwionośnych. W szczurzym modelu nawrotu owrzodzeń związanego z podawaniem klopidogrelu obserwowano zmiany markerów związanych z tworzeniem naczyń oraz układem tlenku azotu. Wyniki sugerowały udział tych procesów w obserwowanym działaniu ochronnym.

4. 4Odpowiedź zapalna i przeżywalność komórek

   Znaczenie tego kierunku: możliwość ograniczania wtórnego uszkodzenia śluzówki i zachowania komórek potrzebnych do jej odbudowy. Wyniki nie ustanawiają BPC-157 jako leczenia zapalenia żołądka u ludzi.

   Zapalenie jest częścią odpowiedzi organizmu na uszkodzenie. Jego nadmierne lub utrzymujące się nasilenie może jednak towarzyszyć dalszemu uszkadzaniu tkanek. W tym samym zwierzęcym modelu uszkodzenia żołądka obserwowano po podaniu BPC-157 mniejszy naciek komórek zapalnych oraz ograniczenie markerów stresu komórkowego i apoptozy - zaprogramowanej śmierci komórek.

Opisane wyniki pochodzą z badań na zwierzętach nad BPC-157. Nie potwierdzają skuteczności ani bezpieczeństwa gotowego produktu NL-BPC-157 u ludzi. Zmodyfikowany analog, postać doustna i technologia kapsułkowania wymagają własnych danych.

• Peptyd z 15 aminokwasów

  BPC-157 to niewielka cząsteczka wytwarzana w laboratorium. Należy do peptydów, czyli krótkich łańcuchów aminokwasów. Aminokwasy można wyobrazić sobie jako małe klocki, z których zbudowane są również białka w naszym organizmie. BPC-157 składa się z 15 takich klocków.

• Body Protection Compound

  Skrót BPC pochodzi od angielskiego Body Protection Compound, czyli „związek chroniący organizm”. To nazwa nadana przez badaczy - sama w sobie nie oznacza, że substancja ma potwierdzone działanie ochronne u człowieka.¹

• Historia zaczęła się od żołądka

  Na początku lat 90. naukowcy z Uniwersytetu w Zagrzebiu w Chorwacji badali substancje obecne w ludzkim soku żołądkowym. Interesowało ich, jak organizm chroni swoje tkanki przed uszkodzeniami. W ramach tych badań opisano materiał nazwany BPC, a następnie krótki fragment oznaczony jako BPC-157. Publikacje z lat 1993-1994 opisują ten wczesny etap badań.¹

• Dlaczego zainteresował naukowców?

  W pierwszych doświadczeniach na szczurach obserwowano mniejsze uszkodzenia żołądka i dwunastnicy po podaniu BPC-157. Pojawiło się więc pytanie: czy substancja ta może wpływać na procesy, dzięki którym tkanki chronią się i odbudowują? Z czasem badania rozszerzono na inne obszary, między innymi mięśnie, ścięgna i więzadła.²

• Co naukowcy próbują zrozumieć?

  Naprawa tkanki wymaga współpracy wielu elementów. Komórki muszą dotrzeć do miejsca uszkodzenia, otrzymać tlen i składniki odżywcze, a następnie odbudować potrzebne struktury. Badania nad BPC-157 sprawdzają, czy wpływa ono na niektóre z tych procesów: przemieszczanie się komórek, tworzenie naczyń krwionośnych i przebieg gojenia. Dokładny sposób działania nadal nie jest w pełni wyjaśniony.^2,3

• Sekwencja BPC-157, 15 aminokwasów

  GEPPPGKPADDAGLV. W analogu NL-PEPTIDES™ łańcuch jest dłuższy, a jego końce acetylowane (N) i amidowane (C).