logo_synthagen

Nocna Wyprzedaż -25% do końca stycznia tylko w godzinach 19:00-11:00.

peptyd towarzyszący w ograniczeniu reakcji na stres

NL-Epithalon w jako peptyd towarzyszący w ograniczeniu reakcji na stres

Terapia peptydem NL-Epithalon pozwala, zarówno na przywrócenie, zachowanie jak i ochronę prawidłowo funkcjonującego układu nerwowego. Dodatkowo jest terapią, dzięki której następuje znaczne ograniczenie występowania konsekwencji będących wynikiem sytuacji stresowych. 

Streszczenie: Stres to mechanizm towarzyszący człowiekowi na co dzień. Pomimo zmian w warunkach życia, nasze reakcje fizjologiczne są takie same. Stres to reakcja, która ma przygotować nas do poradzenia sobie z wyzwaniami pojawiającymi się w środowisku, w życiu codziennym. Badania dotyczące działania peptydu NL-Epitalon wskazują na jego działanie pozwalające na eliminację stresu oraz jego powstawania.

Słowa kluczowe: •NL-Epithalon •stres •fazy reakcji •objawy stresu •nSMaza

Wprowadzenie

Stres oraz nieumiejętne radzenie sobie z nim jest przyczyną wielu chorób somatycznych i psychicznych. Jest on nieodłącznym towarzyszem życia człowieka. Jak wskazują badania stres pełni rolę regulacyjną w zdrowiu i chorobie. Stres i radzenie sobie (skuteczne i nieskuteczne), to psychologiczne mechanizmy zdrowia człowieka. Konsekwencją radzenia sobie ze stresem są emocje pozytywne i negatywne. Wydaje się oczywiste, że ciało, umysł i emocje są ze sobą ściśle związane. Istnieje coraz więcej dowodów empirycznych potwierdzających ten związek. Powstanie choroby, jej przebieg oraz możliwość wyzdrowienia w dużej mierze zależą od stanu psychicznego człowieka. NL-Epitalon jako peptyd o szerokim zastosowaniu pozwala na eliminację stresu oraz jego powstawania.

STRES

Pojęcie stresu rozumiane jest równocześnie jako reakcja, bodziec czy transakcja. Stres określa się jako złożoną odpowiedź organizmu na bodźce zakłócające jego homeostazę, która polega na zachowaniu równowagi wewnętrznego środowiska ludzkiego organizmu, w odniesieniu do warunków zewnętrznych. Stres jest tu rozumiany w kategoriach odpowiedzi będącej reakcją na bodźce-stresory. Stresor, poprzez układ nerwowy i  hormonalny może być przyczyną uogólnionej reakcji stresowej obejmującej cały ustrój. Istnieją dwie reakcje organizmu na stres, pozytywna i negatywna. Pozytywna reakcja na stres nosząca nazwę eustres to tzw. pozytywny, dobry stres, rozumiany w kategoriach sprzyjającej dla zdrowia odpowiedzi organizmu na stresory. Dystres natomiast ma negatywny, niszczący wpływ i jest trudny do opanowania. 

Przykładem bodźcowej definicji stresu jest koncepcja zmian życiowych, gdzie zmianą życiową określono każde zdarzenie powodujące zwiększenie aktywności adaptacyjnej ze względu na wiążące się z nim, większe niż zwykle obciążenie psychiczne i fizyczne. Zgodnie z koncepcją zdarzeń życiowych, otoczenie społeczne ma istotne znaczenie w doświadczaniu stresu przez jednostkę. Stresogenne wydarzenia mogą prowadzić do obniżenia odporności organizmu, aż do poważniejszych konsekwencji związanych z powstawaniem chorób o różnym podłożu. 

FAZY REAKCJI NA STRES 

  • Faza alarmowa: Jest to faza, w której reakcja na nową sytuację jest nowym wyzwaniem. Pojawiają się zmiany fizykochemiczne, które przygotowują organizm do poradzenia sobie z wymaganiami; 
  • Faza przystosowania: Organizm w fazie przystosowywania uczy się skutecznie i bez nadmiernych zaburzeń radzić sobie z wyzwaniem. Jeśli poradzi sobie z trudną sytuacją, wszystko wraca do normy. W przeciwnym wypadku następuje ostatnia z faz reakcji na stres jaką jest poniżej opisana faza wyczerpania;
  • Faza wyczerpania: Ostatnia z faz polegająca na stałym pobudzeniu całego organizmu co prowadzi do wyczerpania zasobów, co skutkuje chorobami psychosomatycznymi. 

 

ZMIANY W ORGANIZMIE CZŁOWIEKA TOWARZYSZĄCE STRESOWI

Przewlekły stres prowadzi do znaczących zmian w organizmie człowieka. Przykładowo, nadnercza wydzielają tzw. hormony stresu. W rezultacie zwiększa się koncentracja i czujność, a ciało zaczyna przygotowywać się do wzmożonego wysiłku. Tętno przyspiesza, wzmaga się oddech, krew transportowana jest do głównych mięśni, wstrzymywane jest również trawienie.  Przysadka mózgowa uruchamia wydzielanie do krwi grupy hormonów, które powodują podniesienie ciśnienia krwi i wydzielanie do niej glukozy i tłuszczów co zapewnia mięśniom składniki niezbędne do wzmożonej pracy.  Silny stres wstrzymuje nie tylko pracę układu trawiennego, ale także układu rozrodczego i odpornościowego. Organizm dąży do wygospodarowania jak największej ilości energii do walki lub ucieczki. Skupia się na tych funkcjach, które są niezbędne do przetrwania.  Zwiększa się napięcie mięśni, odporność na ból, przyspiesza bicie serca i oddech, wzrasta siła. Szybciej myślimy i reagujemy, jesteśmy pobudzeni i gotowi do działania, wykonujemy szybsze ruchy. Od przyjemnego pobudzenia czy rozdrażnienia przechodzimy do silnych emocji: strachu, złości, gniewu.  Silny stres zaburza myślenie, przestajemy kontrolować swoje zachowania. 

OBJAWY NADMIERNEGO STRESU

  • Pobudzenie, któremu towarzyszą intensywne działanie i nadmiernie emocjonalne reakcje; 
  • Wycofanie, które objawia się zamykaniem się w sobie, izolowaniem, osłabieniem, reakcjami emocjonalnymi czy stanami depresyjnymi; 
  • Paraliż towarzyszy stresowi, objawiający się poczuciem niemożności podjęcia jakichkolwiek działań lub wręcz fizyczne unieruchomienie.

Objawy poznawcze:  

  • Trudności z pamięcią i koncentracją;
  • Problemy z właściwą oceną sytuacji; 
  • „Myślenie tunelowe” czyli niemożność dostrzeżenia rozwiązań;
  • „Gonitwa myśli”.

Objawy emocjonalne:  

  • Zły nastrój;
  • Drażliwość;
  • Ogólne niezadowolenie;
  • Nadmierne pobudzenie;
  • Niepokój;
  • Uczucie przytłoczenia;
  • Samotność i izolacja;
  • Stany depresyjne;
  • Depresja.

Objawy fizyczne:  

  • Bóle w różnych częściach ciała;
  • Nadmierne napięcie mięśni; 
  • Biegunki lub zaparcia;
  • Nudności;
  • Zawroty głowy;
  • Obniżenie odporności;
  • Problemy z aktywnością seksualną.

Objawy behawioralne: 

  • Problemy ze snem;
  • Poranne zmęczenie;
  • Brak apetytu lub nadmierne objadanie się;
  • Unikanie kontaktów i/lub agresja wobec innych;
  • Zaniedbywanie obowiązków;
  • Częste sięganie po używki;
  • Nerwowe nawyki (np. obgryzanie paznokci, zagryzanie ust).

 

NL-EPITHALON NA STRES 

Tetrapeptyd NL-Epithalon wykazuje zdolności szyszynki do zwiększania odporności neuronów na stres, poprzez stymulacje wewnętrznego układu enzymów antyoksydacyjnych i ewentualnie ograniczeniu cytotoksycznego działania N-metylo-D-asparaginianu. Zapobiega patologicznym zmianom struktury miąższu szyszynki wywołanym stresem osmotycznym. Poza tym wydaje się, że w fizjologicznej aktywności NL-Epithalonu pośredniczy aktywacja protoonkogenów w pinealocytach.

 

NL-EPITHALON JAKO CZYNNIK WSPOMAGAJĄCY W OCHRONIE NA STRES

Badania wykazują, że NL-Epitalon zwiększa aktywność proliferacyjną tymocytów, zarówno wzmocnioną pod wpływem stresu rotacyjnego, jak i stłumioną pod wpływem stresu połączonego. Peptyd wzmacnia również współistniejące działanie IL-1beta. Odkrycia te odpowiadały wpływowi NL-Epithalonu na różne, wywołane stresem zmiany w aktywności nSMazy we frakcji P2 kory mózgowej. nSMaza aktywowana NL-Epitalonem w błonach kory mózgowej zwiększa wpływ stymulujący IL-1beta na aktywność enzymu. Powyższe badania potwierdzają, iż peptyd NL-Epithalon wykazuje ochronne działanie na stres, na poziomie przekazywania sygnału IL-1beta drogą sfingomieliny w tkance nerwowej, jak również na poziomie docelowej proliferacji tymocytów.

BIBLIOGRAFIA
1.D.Sibarov, R.Kovalenko, V.Malinin, V.Khavinson, Epitalon influences pineal secretion in stress-exposed rats in the daytime. 2002; 23(5-6):452-4
2.L.Kozina, Investigation of antihypoxic properties of short peptides.  2008;21(1):61-7
3,V.Khavinson, E.Korneva, V.Malinin, E.Rybakina, I.Ivanovich, S,Shanin, Effect of epitalon on interleukin-1beta signal transduction and the reaction of thymocyte blast transformation under stress. 2002; 23(5-6):411-6
Wybierz swoją walutę
0
    0
    Twój koszyk
    Twój koszyk jest pustyWróć do sklepu
      Calculate Shipping
      Zastosuj kupon