logo_synthagen

Nocna Wyprzedaż -25% do końca stycznia tylko w godzinach 19:00-11:00.

synthagen17

BPC-157 w układzie pokarmowym. Cytoprotekcyjne działanie BPC-157 w stanach chorobowych żołądka, jelit i wątroby.

Streszczenie: Peptyd BPC-157 działa bezpośrednio na układ pokarmowy, wykazując działanie lecznicze, regeneracyjne i profilaktyczne. Jego szerokie spektrum działania znajduje zastosowanie m.in. w leczeniu choroby wrzodowej żołądka.

Słowa kluczowe: BPC 157; stres żołądka; dolny zwieracz przełyku; zwieracz odźwiernika; owrzodzenie, lek przeciwbólowy; niesteroidowe leki przeciwzapalne; choroba refluksowa; choroba wrzodowa żołądka;naczynia krwionośne, czynnik psychogenny; toksyczne działanie; żołądek, jelito cienkie; jelito czcze, dwunastnica, okrężnica; stan zapalny; kwas solny, trzon żołądka, proliferacja komórek, antybiotyki; cytoprotekcja; organoprotekcja; układ pokarmowy; celekoksyb; mediator

Wykaz skrótów: BPC – Body Protection Compound; GERD- choroba refluksowa; NLPZ-niesteroidowe leki przeciwzapalne

Materiał i metody badań: Badania przeprowadzono na zwierzętach laboratoryjnych, w tym przypadku szczurach, samcach i samicach albinosów.

Podsumowując odkrycia co do działania BPC-157, możemy stwierdzić, że dostarczają one dowodów na to, że stabilny żołądkowy pentadekapeptyd BPC-157 może uczestniczyć, obwodowo i ośrodkowo w rozwiązywaniu problemów jelitowych i żołądkowych. Szczególnie zachęcającym punktem jest to, że BPC-157 ma bardzo bezpieczny profil działania co zostało potwierdzone w przeprowadzonych badaniach.

 

Układ pokarmowy

Budowa układu pokarmowego

Poglądowo przypomnijmy sobie budowę układu pokarmowego, jako jednego z najbardziej złożonych układów naszego organizmu. (Rys.1) Przedstawiona budowa przewodu pokarmowego pozwoli nam lepiej zrozumieć i zobrazować działanie BPC-157 na poszczególne narządy tego układu.

układ pokarmowey

Rysunek 1. Poglądowy schemat budowy układu pokarmowego

 

Funkcje układu pokarmowego

Podstawową, znaną wszystkim funkcją układu pokarmowego jest pozyskiwanie energii z pożywienie i pobieranie potrzebnych składników odżywczych. Dokładny zarys funkcji układu pokarmowego jest dobrze wszystkim znany, więc jego przedstawienie będzie typowo w formie przypomnienia. Procesy rozpoczynające trawienie zachodzą w jamie ustnej. Przedstawione wyżej, kolejno narządy układu pokarmowego pozwalają na przyswojenie i trawienie pokarmu, wchłanianie składników pokarmowych do krwiobiegu, wchłanianie składników odżywczych, które nie dostały się do krwiobiegu czy wydalanie zbędnych składników. Wątroba jako jeden z najistotniejszych gruczołów odpowiada za prawidłową gospodarkę węglowodanową, tłuszczową i białkową organizmu, gromadzi także zapasy witamin A, D i B12. Dodatkowo posiada funkcje odtruwające, poprzez unieszkodliwienie dostarczanych w pożywieniu toksyn. Za funkcje trawienne odpowiedzialna jest trzustka, produkująca enzymy trawienne. Odpowiedzialna jest także za kontrolowanie poziomu glukozy we krwi i neutralizowanie treści żołądkowej. Wszystkie odcinki układu pokarmowego są ważne dla organizmu aby osiągnąć równowagę zdrowotną. Dlatego też warto dbać o jego prawidłowe funkcjonowanie m.in poprzez stosowanie peptydu BPC-157 jako środka cytoprotekcyjnego i naprawczego wobec narządów układu pokarmowego.

 

Choroby układu pokarmowego, na które wpływa terapia lecznicza BPC-157

Ze względu na skomplikowaną budowę układu pokarmowego, często występują stany patologiczne, czyli stany chorobowe. Stanów chorobowych przewodu pokarmowego jest bardzo dużo. W formie tabeli przedstawiamy niektóre z nich, na które działanie peptydu BPC-157 posiada terapeutyczny wpływ. (Tab.1)

choroby układu pokarmowego
Tabela 1. Przedstawienie niektórych z chorób układu pokarmowego

Terapia lecznicza BPC-157 na wybrane choroby układu pokarmowego w odniesieniu do przeprowadzonych badań

  • Przekrwienie układu pokarmowego/Zapalenie błony śluzowej żołądka

Prawidłowa błona śluzowa żołądka w zależności od stopnia unaczynienia i rozdęcia ma różowo-czerwony kolor. Oczywistym jest zatem, że gdy zaobserwujemy intensywny czerwony kolor, podczas badania endoskopowego, oznacza to, że błona śluzowa jest przekrwiona wskazując na stan chorobowy. Taka diagnoza oznacza, iż w śluzówce żołądka doszło do rozwinięcia stanu zapalnego. Możliwości lokalizacji stanu zapalnego jest kilka i może dotyczyć zapalenia całego żołądka, zapalenia części przedodźwiernikowej czy zapalenia trzonu żołądka. Najczęstszą przyczyną choroby jest obecność bakterii Helicobakter pylori, która wpływa bezpośrednio na nabłonek gruczołowy żołądka, prowadząc do proliferacji komórek. W rezultacie dochodzi do powstania nacieku składającego się z limfocytyów, plazmocytów, makrofagów i eozynofilów. Leczenie jednym antybiotykiem nie przynosi pożądanych rezultatów, poprzez co najczęściej zostaje wdrożone leczenie 2 antybiotykowe, podaje się również leki zmniejszające wydzielanie kwasu solnego.

a.Terapia BPC-157

Peptyd BPC-157 jak wykazały badania, obniża wydzielanie kwasu żołądkowego. Przy chorobie zapalenia błony śluzowej żołądka należy unikać niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Jeżeli żołądek jest już przez leki te naruszony, można zastosować terapię peptydem BPC-157, który powoduje osłabienie toksycznego działania NLPZ na jego funkcjonowanie. Dodatkowo, działając profilaktycznie, pijąc na codzień mocne napoje jak herbata czy kawa, BPC-157 wspomaga żołądek aby pod wpływem substancji w nich zawartych nie doszło do przekrwienia. Stosowanie peptydu przy tym stanie chorobowym powoduje zmniejszenie przekrwienia a co za tym idzie stan zapalny w żołądku zostaje stopniowo eliminowany.

b.Przeprowadzone badania eksperymentalne

Badanie 1
Materiał

Badanie przeprowadzono na samcach szczurów albinosów z użyciem środków znieczulających w celu możliwości terapeutycznych peptydu BPC-157 w przypadku zapalenia błony śluzowej żołądka.

Przebieg badania

Przy przeprowadzaniu badania zachowano odpowiednią temperaturę, w granicach 20-24 °C, przy wilgotności względnej 40-70 % i oświetleniu fluorescencyjnym przez 12 godzin dziennie. Szczury zostają głęboko znieczulone, dootrzewnowo, za pomocą tiopentalu oraz diazepamu. Szczurom podwiązana została żyła krezkowa górna i tętnica Po upływie 30 minut usunięto narządy przewodu pokarmowego, wskutek prowadząc do dekapitacji. Obserwowano zmiany zachodzące w narządach układu pokarmowego po podaniu peptydu BPC-157 na uszkodzone narządy. Obserwacje prowadzone były za pomocą kamery podłączonej do mikroskopu. Zaburzenia, w przypadku przewodu pokarmowego oceniane zostały w kilku kategoriach a skala mieściła się w granicach 0-4, gdzie 0 oznaczało brak krwawienia w przewodzie pokarmowym a maxymalna ocena 4 oznaczała intensywne krwawienie w jego obszarze.

Rezultaty

Po upływie 30 minut od podwiązania tętnic, zauważalne zostają duże zmiany w przewodzie pokarmowym m.in. przekrwione obszary krwotoczne w żołądku i dwunastnicy, jelicie czczym, jelicie ślepym, okrężnicy wstępującej i odbytnicy. Obserwując obraz mikroskopowy, objawy takie jak przekrwienie żołądka, przekrwienie błony śluzowej jelita cienkiego oraz odbytnicy i okołoodbytniczego splotu naczyniowego, po podaniu peptydu BPC-157 zostały zminimalizowane. (Rys.2)

 

Zmiany obserwowane w przewodzie pokarmowym przekrwione

Rysunek 2. Zmiany obserwowane w przewodzie pokarmowym przekrwione obszary krwotoczne w żołądku i dwunastnicy, jelicie czczym, jelicie ślepym, okrężnicy wstępującej i odbytnicy (a-d) oraz ich zminimalizowanie poprzez działanie peptydu BPC-157 (A-D)

 

Wnioski

Stan chorobowy jakim jest przekrwienie układu pokarmowego/zapalenie błony śluzowej żołądka, za pomocą terapii peptydem BPC-157 został zminimalizowany. Obserwowane zmniejszenie przekrwienia narządów pozwala na wniosek, że peptyd ten ma działanie regeneracyjne na błonę śluzową żołądka.

 

  • Choroba wrzodowa żołądka

Wrzód żołądka w określeniu medycznym oznacza ubytek w ścianie żołądka, obejmując błonę śluzową, mięśniową oraz tkankę podśluzową. Pierwszym etapem powstawania wrzodów jest powstanie “nadżerki” na powierzchni żołądka. Są to stosunkowo małe zmiany, z którymi błona śluzowa, dzięki swoim zdolnościom regeneracyjnym może sobie poradzić. Niestety w przypadkach gdy do tego nie dojdzie a objaw ten jest nieleczony bądź niezauważony, rozrasta się, wnika w głąb żołądka uszkadzając jego kolejne warstwy i naczynia krwionośne. Najczęstszą przyczyną choroby jest obecność bakterii Helicobakter pylori a także nieodpowiednia dieta, palenie papierosów czy stres jako czynnik psychogenny który może ją wywoływać.

a.Terapia BPC-157

Poprzez stosowanie BPC-157 zauważa się znaczne zmniejszenie ilości wrzodów żołądka lub ich całkowitą eliminację przy jego systematycznym i dłuższym stosowaniu. Jak wcześniej wspomniano BPC-157 powoduje osłabienie toksycznego działania NLPZ na żołądek co również eliminuje powstawanie nadżerek czy wrzodów na żołądku. Stosowany profilaktycznie tworzy barierę ochronną, która nawet przy czynnikach prowadzących do powstawania choroby wrzodowej, działa ochronnie.b.Przeprowadzone badania eksperymentalne

 

Badanie 2
Materiał

Badanie przeprowadzono na samcach szczurów ważących od 200g do 240g.

Przebieg badania

Każdemu z osobników została podana sól fizjologiczna, mannitol oraz amotidyna jako kontrola kaloryczna, kontrola substancji pomocniczej i kontrola pozytywna. Zwierzęta poddano 24-godzinnej głodówce zapewniając dostęp im do wody, a następnie podano im peptyd BPC-157. Owrzodzenie wywołano poprzez wstrzyknięcie indometacyny, następnie do żołądka został podany formaldehyd. Wykonano cięcie na powierzchni żołądka z jego rozciągnięciem, gdzie mierzona została wielkość wrzodów.

Rezultaty

Podanie peptydu BPC-157 w obecności leku przeciwbólowego jakim jest indometacyna, ukazuje protekcyjne jego działanie na żołądek oraz zapobieganie wrzodom jakie lek ten powoduje.

Wnioski

Choroba wrzodowa, która może zostać wywołana przez bakterie Helicobakter pylori, stres, leki NLPZ czy nadmierne wydzielanie HCl oraz pepsyny w towarzystwie peptydu BPC-157 zostaje zminimalizowana a pojedyncze wrzody zostają całkowicie usunięte.

 

  • Zapalenie dolnego zwieracza przełyku/choroba refluksowa przełyku

Choroba refluksowa (GERD) powstaje w wyniku występowania takiego objawu jak patologiczne zarzucanie treści żołądkowej do przełyku. Najbardziej narażonymi osobami na ten stan chorobowy są osoby z nieprawidłową czynnością dolnego zwieracza przełyku, z zaburzeniami opróżniania żołądka lub otyłe. Przyczyną refluksu są nieprawidłowości w kurczeniu się przełyku, ponieważ jego prawidłowe działanie opiera się na szybkim skurczu aby pokarm trafił bezpośrednio do żołądka, nie cofając się. Leczenie refluksu opiera się na podawaniu leków zobojętniające kwas solny, leków osłaniających miejscowo, zmianie nawyków żywieniowych a w skrajnych przypadkach rozważa się leczenie operacyjne.

a.Terapia BPC-157

Peptyd BPC-157 działa regulacyjnie na ciśnienie w przełyku. Dotyczy to dolnego zwieracza przełyku i zwieracza odźwiernika, poprzez co może być stosowany w profilaktyce jak i jako lek działający bezpośrednio na objawy refluksu, eliminując jego przebieg i objawy.

b.Przeprowadzone badania eksperymentalne

Badanie 3
Materiał

Badanie przeprowadzone na samicach szczurów albinosów w celu możliwości terapeutycznych peptydu BPC-157 w przypadku refluksu przełyku.

Przebieg badania

Badaniu poddano szczury z zapaleniem dolnego zwieracza przełyku oraz dwunastnicy. BPC-157 zostało podane dawce 10 μg/kg, W próbie kontrolnej szczurom została podawana sól fizjologiczna w dawce 5,0 ml/kg. Wykonano zabieg wszczepienie cewnika do żołądka przez przełyk, przy głębokim znieczuleniu. BPC 157, ranitydynę lub 0,9% NaCl podawano bezpośrednio do żołądka szczura. Po upływie kilku minut przeprowadzono ocenę manometryczną za pomocą manometru wodnego, podłączonego do portu drenażowego cewnika.

Rezultaty

U szczurów po zabiegu zaobserwowano obniżone ciśnienie w zwieraczach. Codzienne leczenie peptydem BPC-157, po zabiegu powodowało utrzymanie ciśnienia zwieracza na normalnych wartościach, co odpowiadało osłabieniu zapalenia przełyku. Dodatkowo zlewające się zmiany krwotoczne i żółtawe, które pojawiają się w zaawansowanym zapaleniu przełyku zostają obniżone do minimum. BPC-157 konsekwentnie przywraca obniżone ciśnienie zarówno dolnego zwieracza przełyku, jak i zwieracza odźwiernika.

Terapia peptydem BPC-157

Rysunek 3. Terapia peptydem BPC-157 pozwalająca na zminimalizowanie objawów zapalenia przełyku

Wnioski

Stan chorobowy jakim jest zapalenie przełyku, za pomocą terapii peptydem BPC-157 został zminimalizowany.

 

  • Zespół nieszczelnego jelita

Zespół nieszczelnego jelita charakteryzuje się, jak sama nazwa wskazuje, uszkodzeniem i brakiem szczelności błony śluzowej jelit. Zjawisko to powoduje, iż do krwiobiegu dostają się szkodliwe drobnoustroje, pasożyty czy niestrawione łańcuchy białek złożonych. Objawami jakie najczęściej występują w takim stanie chorobowym są silne bóle brzucha, biegunki i zaparcia. Przyczyną powstania choroby zespołu nieszczelnego jelita jest nieodpowiednia dieta, stres czy nadmierny wysiłek fizyczny. Leczenie polega na eliminacji toksyn z organizmu, stosowanie prebiotyków i probiotyków dla równowagi mikroflory czy zmniejszenie stanu zapalnego jelit.

a.Terapia BPC-157

BPC-157 działa jako stabilizator błon, przeciwdziałając zespołowi nieszczelnego jelita, poprzez jego działanie na szlaki molekularne. Dzięki jego profilowi działania dochodzi do zwiększonej przepuszczalności naczyń włosowatych. Stosowanie BPC-157 pomaga w utrzymaniu szczelności błony śluzowej jelit.

 

Terapia BPC-157 w patologii stresu żołądka

Zaburzenia psychosomatyczne są to stany, w których aspekt o podłożu psychologicznym ma wpływ na stan fizyczny. Stres oddziałuje na cały nasz organizm, także w przypadku układu pokarmowego może on prowadzić do poważnych jego dysfunkcji. Osoba poddawana ciągłym czynnikom stresowym narażona jest na stany chorobowe takie jak bóle w przełyku czy jamie brzusznej a także problem z łaknieniem. Tak samo jak zaburzenia stresowe działają na nasz organizm tak samo zła kondycja narządów pokarmowych może prowadzić do nasilenia poczucia wyczerpania, stresu, bezsenności czy lęku. Czynniki psychiczne mają wpływ i rolę w etiopatogenezie jak i leczeniu chorób układu pokarmowego takich jak zespół jelita nadwrażliwego, choroba refluksowa czy dyspepsja czynnościowa. Dodatkowo za choroby psychosomatyczne uznaje się obecnie nerwicę żołądka, wymioty nawykowe, zaparcia psychogenne a także chorobę wrzodową żołądka i dwunastnicy, która nie powstaje tylko poprzez czynniki chemiczne, infekcyjne czy urazowe ale także przez długotrwałe bodźce stresowe. Somatyczne objawy lęku jakie występują w odniesieniu do działalności przewodu pokarmowego to m.in. suchość w jamie ustnej, pieczenie w przełyku, zgaga, nadmierne ślinienie się, nudności i wymioty, stany spastyczne przełyku, żołądka i jelit, uczucie dyskomfortu w jamie brzusznej, biegunki, zaburzenia czynnościowe motoryki, problemy z przełykaniem, brak łaknienia a niekiedy nadmierne łaknienie i otyłość. Jak wiadomo z poprzedniego artykułu (https://www.synthagenlabs.com/dzialanie-neuroprotekcyjne-i-przeciwdepresyjne-bpc-157-wplyw-bpc-157-na-prace-mozgu/) BPC-157 działa protekcyjnie również na nasz układ nerwowy, dlatego jego działanie na układ pokarmowy jest podwójnie istotne.

Dzięki konsekwentnemu i systematycznemu stosowaniu BPC-157 objawy stresu, wypalenia, stany depresyjne czy lękowe zostają obniżone. Do takiego zjawiska dochodzi zarówno wtedy gdy ma to podłoże związane z układem pokarmowym jak i tylko z objawami ze strony układu nerwowego. Peptyd BPC-157 pozwala na uniknięcie stresu wywołanego przez chorobę układu pokarmowego a ponieważ jest to reakcja wiązana to pozwala również na wyeliminowaniu stanów chorobowych w przewodzie pokarmowym wywołanych czynnikiem stresogennym. (Rys.4)

wrzody żołądka

Rysunek 4. Konsekwentne i systematyczne stosowanie BPC-157 pozwala na usunięcie wrzodów żołądka spowodowanych przez czynniki stresogenne (stres żołądka)

 

Cytoprotekcyjne działanie BPC-157

Pojęcie cytoprotekcji

Poprzez pojęcie cytoprotekcji rozumiemy zdolność, w tym przypadku substancji, do ochrony komórek organizmu przed niepożądanym i uszkadzającym działaniem różnych czynników. Ochronny wpływ, działający na komórkę, opiera się na hamowaniu stresu oksydacyjnego, apoptozy czy funkcjonowaniu metabolizmu na jak najmniejszym poziomie energetycznym w razie niedoboru.

Działanie ochronne BPC-157 na żołądek

BPC-157 charakteryzuje się korzystnym działaniem, zarówno w ochronie żołądka jak i w ochronie wszystkich narządów układu pokarmowego.

cytoprotekcja żołądka → organoprotekcja całego przewodu pokarmowego

Cytoprotekcja, w odniesieniu do całego układu pokarmowego, obejmuje zmiany o nawet najbardziej złożonym charakterze m.in. w przypadku przetoki wewnętrznej i zewnętrznej czy ciężkim zapaleniu okrężnicy. BPC-157 działa również jako eliminator wolnych rodników, przeciwdziała uszkodzeniom przez nie wywołanym, normalizuje i mierzy poziomy NO i MDA w tkankach oraz podczas niedokrwienia i reperfuzji.

Poprzez obecność receptorów VEGFR 2 jako czynnika wzrostu, receptorów hormonu wzrostu, szlaków VEGFR2-AKT-eNOS, ERK ½, FAK-paksylina, FoxO3a, p-AKT, p-mTOR i p-GSK-3β oraz charakterystycznych pętli, poziom cytokin prozapalnych zostaje obniżony poprzez co wykazuje działanie ochronne w przypadku wystąpienia stanów zapalnych w obrębie całego układu pokarmowego.

 

Rysunek 5. Działanie cytoprotekcyjne i organoprotekcyjne BPC-157

 

Ochrona przed działaniami niepożądanymi NLPZ za pomocą terapii BPC-157

Pojęcie NLPZ

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) są jedną z najczęściej stosowanych grup leków, dostępnych bez recepty i o szerokim profilu działania jak m.in. działanie przeciwzapalne, przeciwgorączkowe i przeciwbólowe. Ze względu na dostępność i częstość stosowania przez ludzi nierzadko zauważalne są ich działania niepożądane, które często doprowadzają do schorzeń układu pokarmowego.

Wpływ NLPZ na ryzyko uszkodzenia przewodu pokarmowego

Toksyczny wpływ leków z grupy NLPZ dotyczy całego układu pokarmowego. NLPZ mając zdolność do hamowania syntezy prostaglandyn gazoprotekcyjnych wykazują działanie gastrotoksyczne. Prostaglandyny niezbędne są do prawidłowej pracy układu pokarmowego. Proces hamowania syntezy prostaglandyn odbywa się przy pomocy cyklooksygenazy konstytutywnej, inaczej COX-1. Swobodny przepływ podśluzówkowy krwi oraz synteza węglowodanów zostaje zahamowana, poprzez co dochodzi do zaburzeń układu pokarmowego.

Dodatkowo leki z grupy NLPZ z łatwością przenikają do komórek nabłonka z tego względu, iż są słabymi kwasami organicznymi, które nie ulegają dysocjacji w kwaśnym środowisku żołądka. Następstwem przenikania do komórek nabłonka jest rozpoczęcie procesu jonizacji gdzie nie dochodzi do rozpuszczenia NLPZ w tłuszczach, poprzez co pozostają obecne w tych komórkach. W wyniku tzw. pułapki jonowej zwiększone zostaje uszkodzenie komórek nabłonka. Zmniejszenie objętości soku żołądkowego przez działanie NLPZ, bez redukcji jonów wodorowych prowadzi do powstawania ognisk zapalnych w czego następstwie rozwija się choroba wrzodowa żołądka. Działanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych w przewodzie pokarmowym może dodatkowo spowodować m.in enteropatię, perforacje, zwężenia czy prowadzić do zaostrzenia lub nawrotu choroby układu pokarmowego.

Warto wspomnieć, że większość zmian chorobowych wywołanych przez NLPZ zachodzi w dolnej części przewodu pokarmowego. Przed rozpoczęciem stosowania leków z grupy NLPZ należałoby zapoznać się z ich toksycznym wpływem na układ pokarmowy oraz jakie następstwa czekają nas w razie wystąpienia objawów a także jak je łagodzić lub zapobiegać. Profil leczniczy w odniesieniu do profilaktyki i leczenia objawów wykazuje peptyd BPC-157.

a.Terapia BPC-157

Jak wiadomo leki z grupy NLPZ działają na układ pokarmowy cytotoksycznie. Środki zapobiegające działaniom cytotoksycznym nazywane są środkami cytoprotekcyjnymi, do których należy BPC-157. Cytoprotekcyjne działanie BPC-157 może wskazywać na to, iż staje się on jej nowym mediatorem, biorąc udział w odpowiedzi cytoochronnej jak i adaptacyjnej odpowiedzi cytoochronnej, działając przeciw egzogennym i endogennym czynnikom podrażniającym. BPC-157 jest stabilny w soku żołądkowym a łącząc ze sobą procesy regeneracyjne wykazuje szeroki zakres leczenia skutków terapii lekami NLPZ.

Jeśli stosowanie NLPZ może doprowadzić do choroby wrzodowej żołądka, nie jest zaskakujące, iż BPC-157 eliminując ich cytotoksyczne działanie będzie chronił żołądek przed ich powstawaniem, nawet w wypadku równoczesnego stosowania jak i regeneracji po terapii lekami z grupy NLPZ.

Na profil działania regeneracyjnego BPC-157 znaczny wpływ ma czynnik wzrostu VEGF. BPC-157 będący stymulatorem VEGRF, promuje angiogenezę. Wywołana poprzez działanie BPC-157 angiogeneza, tworzy nowe naczynia krwionośne z już istniejących naczyń. Dzięki zajściu procesu angiogenezy, peptyd BPC-157 znajduje swoje zastosowanie w procesie gojenia się wrzodów żołądka, spowodowanych terapią lekami NLPZ jak i regeneracji układu pokarmowego po ich stosowaniu.

b.Przeprowadzone badania eksperymentalne

 

Badanie 4
Materiał

Badanie przeprowadzono na samcach szczurów albinosów, badając wpływ peptydu BPC-157, w porównaniu z działaniem aminokwasu L-argininy, w obecności celekoksybu będącego lekiem należącym do wybiórczych inhibitorów cyklooksygenazy-2 (COX-2) należącym do leków z grupy NLPZ.

Przebieg badania

Celekoksyb w dawce 1g/kg został podany dootrzewnowo, następnie w bardzo szybkim czasie został podany peptyd BPC-157 w dawce 10 μg/kg, 10 ng/kg i 1 ng/kg i L-arginina w dawce 100 mg/kg. W badaniu utworzono również próbę kontrolną, gdzie dootrzewnowo podawana była sól fizjologiczna. Nasilenie urazów oceniano natychmiast po uśmierceniu. Tkanki żołądka poddano rutynowej analizie mikroskopowej w celu wpływu peptydu i aminokwasu na zmiany żołądkowe w obecności niesteroidowego leku przeciwzapalnego.

Rezultaty

Celekoksyb jako silny NLPZ wywołał poważne zmiany w żołądku m.in w obrazie histopatologicznym widoczne są ubytki błony śluzowej jelita i owrzodzenia żołądka. Po upływie 48 godzin od podania leku, zmiany zostały zaostrzone. W próbkach, w których podano L-argininę zmiany te uległy osłabieniu. Jeszcze korzystniejszy efekt wykazało podanie peptydu BPC-157, który podany bezpośrednio po celekoksybie całkowicie złagodził zmiany przez niego wywołane przez celekoksyb, zarówno po 24 godz., jak i po 48 godz. (Tab.2) Badanie to jest przykładem działania BPC-157 w towarzystwie tylko jednego leku z grupy NLPZ, jednak działanie z innymi lekami z tej grupy konsekwentnie wykazuje taki sam korzystny i pożądany efekt.

działania BPC-159

Tabela 1. Porównanie działania BPC-159 i L-argininy do próby kontrolnej po 24H i 48 H

 

 

Rysunek 6. Ogólna prezentacja zmian żołądkowych wywołanych celekoksybem w kontroli, z zastosowaniem BPC-157 i L-argininy. BPC-157 wypada w tej klasyfikacji najlepiej, minimalizując stopień uszkodzenia przez NLPZ do minimum.

 

BPC-157 w bardzo dużym stopniu złagodził uszkodzenia wątroby wywołane celekoksybem, który spowodował jej uszkodzenie. Stwierdzone zostało wyraźne stłuszczenie mikropęcherzyków i makropęcherzyków wątrobowych, rozszerzone zatoki i fragmentaryczną martwicę wątroby. (Rys.7)

Prezentacja zmian w wątrobie wywołanych celekoksybem

Rysunek 7. Prezentacja zmian w wątrobie wywołanych celekoksybem (A) oraz po podaniu peptydu BPC-157 (a). Podanie BPC-157 minimalizuje szkodliwe skutki stosowania NLPZ na wątrobę.

 

Wnioski

BPC-157 działając bezpośrednio na układ pokarmowy powodując zminimalizowanie skutków terapii leczenia lekami z grupy NLPZ a w niektórych przypadkach całkowity ich zanik.

 

Pomoc w rekonwalescencji po zabiegach i operacjach

BPC-157 prowadząc do aktywacji szlaku Src–caveolin-1–eNOS oraz aktywacji szlaku sygnałowego VEGFR2–Akt–eNOS wykazuje działanie regeneracyjne, znajdujące zastosowanie przy rekonwalescencji po przebytych zabiegach i operacjach w obrębie układu pokarmowego. Ekspresja białka związanego z połączeniem ZO-1 zapobiega wzrostowi ciśnienia w jamie brzusznej co eliminuje wystąpienie zespołu nieszczelnego jelita co jest bardzo ważnym aspektem w stanie pooperacyjnym. Dodatkowo BPC-157 hamując ekspresję mRNA mediatorów stanu zapalnego (iNOS, IL-6, IFNγ i TNF-α) minimalizuje ryzyko powstania niepożądanych stanów zapalnych podczas rekonwalescencji pooperacyjnej.

Badanie 5
Materiał

Badanie przeprowadzono na samcach szczurów albinosów w celu oceny stopnia rekonwalescencji pooperacyjnej przy terapii BPC-157.

Przebieg badania

Szczury zostają głęboko znieczulone, dootrzewnowo za pomocą tiopentalu oraz diazepamu, następnie wykonywany zostaje zabieg zespolenia przełykowo- żołądkowego w wierzchołkowej części przedżołądka i dystalnej części cięcia i przełyku.

BPC-157 zostało podane doustnie, w wodzie do picia, w dawkach 10 μg/kg, 10 ng/kg, 0,16 μg/ml, 0,16 ng/ml i 12 ml/ codziennie. Dla porównania została podana również L-arginina aby lepiej przedstawić korzystniejsze działanie BPC-157 dzięki metodzie porównawczej.

Rezultaty

Szczury przechodząc zabieg zespolenia żołądkowo-jelitowego bez jakichkolwiek leków, narażone zostały na bardzo ciężki stan pozabiegowy, gdzie zmiany chorobowe na powierzchni tak małego żołądka nie były duże. Zmiany zauważalne były jednak w przełyku gdzie doszło do ciężkiego zapalenia. Osłabione zostały także zespolenia w czego następstwie dochodzi do utraty wody w organizmie a następnie wagi. Takie zmiany chorobowe doprowadziły do śmierci. Po podaniu peptydu BPC-157 zmiany w żołądku i zmiany zapalne przełyku zostały osłabione a zespolenia wzmocnione. Dodatkowo ciśnienie w przełyku w miejscu zespolenia i zwieracza odźwiernika wzrosło. Przeżywalność wzrosła dzięki temu do takiego poziomu, iż uniknięto śmiertelnych wyników.

 

działania BPC-157 z kontrolą w leczeniu pooperacyjnym

Wykres 1. Porównanie działania BPC-157 z kontrolą w leczeniu pooperacyjnym

 

Wnioski

BPC-157 wykazując szerokie spektrum działania, działa również regeneracyjnie po odbytych zabiegach i operacjach przewodu pokarmowego działając na szybszą rekonwalescencję.

Podsumowanie

Prawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego jest niezbędne dla komfortu życia. Przedstawione, szerokie spektrum działania BPC-157 na nasz układ pokarmowy pozwala na zaliczenie go do substancji o działaniu leczniczym, regeneracyjnym i profilaktycznym. Systematyczne stosowanie peptydu pozwoli na odzyskanie pełnej sprawności układu pokarmowego, którego choroby czy owrzodzenia skutecznie minimalizują komfort naszego funkcjonowania. Znaczna liczba badań przedstawia, iż BPC-157 w formie podaży dożołądkowej (poprzez kapsułki czy rozpuszczenie substancji w wodzie) wykazuje tak samo skuteczne działanie na nasz układ pokarmowy co podaż iniekcyjna. Można śmiało stwierdzić, iż BPC-157 w formie stabilnej soli jest nowym prekursorem w leczeniu zaburzeń układu pokarmowego.

 

Bibliografia

  • M.Knezevic, Gojkovic.S, Krezic.I, Zizek.H, Knezevic.T, Occluded Superior Mesenteric Artery and Vein. Therapy with the Stable Gastric Pentadecapeptide BPC 157. Biomedicines 2021; 9(7), 792; DOI:10.3390/biomedicines9070792
  • https://doi.org/10.3390/biomedicines9070792
  • Seiwerth.S, Milavic.M, Vukojevic.J, Stable Gastric Pentadecapeptide BPC 157 and Wound Healing. 2021 Jun 29;12:627533; DOI:10.3389/fphar.2021.627533
  • 10.3389/fphar.2021.627533
  • Gojkovic.S, Krezic.I, Vranes.H, Zizek.H, Drmic.D, BPC 157 Therapy and the Permanent Occlusion of the Superior Sagittal Sinus in Rat: Vascular Recruitment. Biomedicines 2021 28;9(7):744. doi: 10.3390/biomedicines9070744
  • 10.3390/biomedicines9070744
  • Sikiric.P, Hahm.K, Blagaic.A, Tvrdeic.A, Pavlov.K, Andrea Petrovic.A, Stable Gastric Pentadecapeptide BPC 157, Robert’s Stomach Cytoprotection/Adaptive Cytoprotection/Organoprotection, and Selye’s Stress Coping Response: Progress, Achievements, and the Future. 2020; 14(2): 153-167; DOI:https://doi.org/10.5009/gnl1849
  • https://doi.org/10.5009/gnl18490
  • Drmic.D, Kolenc.D, Bauk.L, Sever.M, Celecoxib-induced gastrointestinal, liver and brain lesions in rats, counteraction by BPC 157 or L-arginine, aggravation by L-NAME. 2017; 23(29): 5304–5312; DOI:10.3748/wjg.v23.i29.5304
    10.3748/wjg.v23.i29.5304
  • Vitaic.S, Stupnisek.M, Drmic.D, Nonsteroidal anti-inflammatory drugs-induced failure of lower esophageal and pyloric sphincter and counteraction of sphincters failure with stable gatric pentadecapeptide BPC 157 in rats. 2017; 68(2):265-272;
  • Djakovic.z, Djakovic.I, Cesarec.V, Madzarac.G, Becejac.T, Zukanovic.G, Drmic.D, Esophagogastric anastomosis in rats: Improved healing by BPC 157 and L-arginine, aggravated by L-NAME. 2016; 7;22(41): 9127-9140; DOI:10.3748/wjg.v22.i41.9127
  • doi: 10.3748/wjg.v22.i41.9127
  • Duzel.A, Vlainic.J, Antunovic.M, Malekinusic.D, Vrdoljak.B, Samara.M, Stable gastric pentadecapeptide BPC 157 in the treatment of colitis and ischemia and reperfusion in rats: New insights; 2017; 28; 23(48):8465-8488; DOI: 10.3748/wjg.v23.i48.8465
  • doi: 10.3748/wjg.v23.i48.8465
  • Petrovic.I, Dobric.I, Drvis.P, Shejbal.D, Bracic.L, An Experimental Model of Prolonged Esophagitis With Sphincter Failure in the Rat and the Therapeutic Potential of Gastric Pentadecapeptide BPC 157, Department of Pharmacology 2006; (102): 269 – 277; DOI:10.1254/jphs.FP0060070
  • doi: 10.1254/jphs.FP0060070
  • Xue.X, Wu.Y,Gao.M, Li.W, Protective effects of pentadecapeptide BPC 157 on gastric ulcer in rats. 2004, 10(7): 1032–1036; DOI:10.3748/wjg.v10.i7.1032
  • 10.3748/wjg.v10.i7.1032
  • Petek.M, Sikiric.P, Anic.T, Buljat.G, Separovic.J, Stancic-Rokotov.D, Seiwerth.S, Grabarevic.Z, Pentadecapeptide BPC 157 attenuates gastric lesions induced by alloxan in rats and mice. 1999; 93(6):501-4. DOI: 10.1016/s0928-4257(99)00120-5
  • 10.1016/s0928-4257(99)00120-5
  • Sikiric.P, Seiwerth.S, Rucman.R, Turkovic.B, Rokotov.D, Brcic.L, Sever.M, Toxicity by NSAIDs. Counteraction by stable gastric pentadecapeptide BPC 157. 2013;19(1): 76-83. DOI: 10.2174/13816128130111
  • doi: 10.2174/13816128130111
  • Konosic.S, Petricevic.M, Ivancan.V, Konosic.L, Goluza.E, Krtalic.B, Intragastric Application of Aspirin, Clopidogrel, Cilostazol, and BPC 157 in Rats: Platelet Aggregation and Blood. 2019; DOI:10.1155/2019/9084643doi: 10.1155/2019/9084643
Wybierz swoją walutę
0
    0
    Twój koszyk
    Twój koszyk jest pustyWróć do sklepu
      Calculate Shipping
      Zastosuj kupon